Ik ben over ongeveer 4 maanden klaar met mijn masteropleiding Kinder- & Jeugdpsychologie. Joepie! Bekroning op 4 jaar studeren, op naar een baan zou je denken. Toch niet helemaal het plan, door een aantal dingen dingen. Sowieso wil ik hierna een pre-master en daarna master Onderwijskundig Ontwerp & Advisering doen. Ik vind mezelf nog te jong om echt te gaan werken en ik heb nog enthousiasme en interesse over om verder te studeren. Vandaag kwam ik alleen achter een verhaal dat de universiteit mij nog niet verteld heeft over het werkveld, de post-master opleidingen.
Wanneer ik wil solliciteren, zie ik nauwelijks vacatures. Crisis enzo. De vacatures die ik wel zie, zijn GZ-psychologen, klinisch psychologen, psychotherapeuten en vooral ook mensen die ervaring hebben met behandelen. Hoe leidt de universiteit mij daar vier jaar lang op voor? Nauwelijks… Vooral de basiskennis, maar om eerlijk te zijn had ik dat ook in twee jaar gekund. De universiteit is nauwelijks een academische opleiding, wat ik nu erg mis. En wat de universiteit mij niet heeft verteld is dat er nog veel mogelijkheden (lees: benodigdheden) zijn in de post-master opleidingen. Die leiden je namelijk wel op tot behandelaar!
Gemiddeld duurt het anderhalf jaar voordat afgestudeerde psychologie studenten een baan krijgen. Dat is anderhalf jaar solliciteren en voor de rest onder je niveau werken. Triest gewoon… Ik kan enorm wanhopig worden als ik denk aan mijn toekomst als psycholoog. Ik dacht dat mijn CV nog wel goed was, maar met al die post-master opleidingen die je nodig hebt en waar ik nul verstand van heb, zie ik het allemaal niet echt meer. Hopelijk kan ik dan als onderwijskundige wel iets beter een baan krijgen. Zeker is dat ik nog aardig wat jaar ga doorstuderen, ookal heb ik daarnaast dan (hopelijk) ook een baan. Mijn beeld van de toekomst moet wat bijgesteld worden en dat vind ik lastig.
Maar laat ik me eerst maar eens met de orde van vandaag de dag bezig houden, dat is stiekem al wel genoeg…
