Kiwiblog

Ik kan het altijd wat minder goed vinden met meisjes, terwijl ik zelf ook best een meisjes-meisje kan zijn. Alleen hebben meisjes (vooral als ze in groepen zijn) echt rare gewoontes waar ik me echt niet mee kan identificeren. Grote kans dat ik daarom ook nooit bij zo’n hecht vriendinnengroepje heb gehoord. Misschien mis ik gewoon zo’n X-chromosoom radar waardoor al dat soort dingen vanzelf gaan. Laat ik even een lijstje maken:

1. Stipt op nummer één staat wel het samen naar de wc gaan! Wat is daar leuk aan?! De openbare wc’s van vrouwen zijn altijd zoveel smeriger dan bij de mannen, gewoon omdat ze zoveel meer gebruikt worden. Ik snap niet waarom het zo gezellig is om in een stinkend hok te luisteren naar de wc-geluiden van een ander… En het enthousiasme ermee mag ook wel wat minder…
2. Het overmatig afspreken met elkaar. Ik heb er persoonlijk gewoon geen behoefte aan. Niet zo erg als je dat wel hebt hoor, maar ik kan me moeilijk inleven in het hele ‘ik kan niet alleen en zelfstandig zijn’-idee. Dat lijkt ook iets dat vooral vrouw-eigen is. Waarom zou je niet iets meer een individu willen zijn en minder afgaan op de meningen van anderen?
3. Het bipolaire omgangssysteem. Roddelen en hele hechte vriend(in)schappen wisselen elkaar zo snel af, dat lijkt me echt lastig en onveilig. Meisjes zijn hierin ook een stuk moeilijker in dan jongens, maar dat was al bekend. Volgens mijn moet je aan zoveel eisen voldoen om goed genoeg te zijn, dat je (onbewust) toch best onder druk staat om beter/anders te zijn dan je echt bent.

Er zijn vast ook nog wel een hoop meer dingen. Ik heb gewoon een beetje last van meisjes denk ik. Voor nu ben ik compleet niet eenzaam als ik alleen naar de wc ga, dus laat me maar mooi met rust daar. Niks persoonlijks!

Eergisteren ging ik vol goede moed naar Amsterdam, speciaal om naar de American Apparel te gaan! Ik verheugde me er helemaal op om een bepaalde rok te kopen die ik op internet had gezien. Uiteindelijk heb ik hem gevonden en gekocht, maar toch niet helemaal zo leuk als ik had gehoopt…

Allereerst was de service vrij slecht, in de drie kwartier dat ik in de winkel rondliep heeft geen enkele medewerker gevraagd of ze me konden helpen. Ze stonden zelfs in de weg en leken niet aanspreekbaar voor vragen. Maar ach, dat komt vaker voor en is gewoon wel vervelend.

Vervolgens had ik 3 rokken uitgezocht die ik graag wilde hebben. Eentje hiervan had een 30% korting sticker, wat echt 20 euro zou schelen. Bij een andere rok zag je op het kaartje dat er eenzelfde stickertje vanaf was gehaald. Dus ik ging voor het afrekenen eerste vragen welke rokken (ze waren allemaal hetzelfde model, alleen andere kleur) nou korting hadden en hoe veel. Wat bleek? Geen enkele rok had korting, dus die kreeg ik ook niet. Oke…. Raar, want het is toch hun fout dat op alle zwarte rokken nog een 30% korting sticker hing? Die zouden ze er zsm afhalen, maar ik kreeg geen korting.

Nou, het moet dan maar. Dus uiteindelijk had ik 2 van de 3 rokken wel gekocht. Kaching! Veel te duur natuurlijk, maar ach… In de loop van de middag had ik me toch bedacht. De service was slecht, de rokken zaten niet perfect en ze waren wel erg duur, dus ik besloot om het terug te brengen. Geen geld terug! Bah, dat had ik eerst even moeten lezen voordat ik zoveel geld uitgaf… De tegoedbon die ik kreeg kan alleen alleen in euro landen worden gebruikt en niet op internet. Waar slaat dat op?! Maarja, dat is een rare policy die ik had moeten lezen voordat ik hier iets kocht..

Toen ik daarna nog wat kleding kocht van de tegoedbon duurde het ruim een kwartier voordat het afgerekend was. Schijnbaar is het heel lastig om in te voeren dat je al een x bedrag daar hebt uitgegeven en nu toch nog wat kleding wilt kopen. Ik had het ook via internet kunnen regelen, onee toch niet!

Nouja, erg negatieve ervaring dus bij de American Apparel gisteren. Nu weet ik wel dat ik daar niet snel meer heen zal gaan, ookal heb ik nog 40 euro op die tegoedbon die ik zeker nog eens ga besteden. Alles bij elkaar vind ik het gewoon slecht, dat wilde ik even laten weten.

Ik keek daarnet een TED talk die mij erg heeft geïnspireerd. Het kwam precies na een zoveelste gefrustreerde gesprek met mijn vriend, waarin ik weer tekeer kan gaan over de universiteit en volwassenen in hun algemeenheid. Dat zij mij onvoldoende serieus nemen en me onvoldoende kansen geven om mijn nieuwe ideeën te laten zien en ontwikkelen. Waarom loop ik steeds tegen zo’n muur aan?

En toen kwam deze TED talk:

Dit is precies en compleet wat ik bedoel! Waarom zouden mijn docenten niet ook van mij kunnen leren? Natuurlijk zijn mijn kennis en ideeën ruw, maar dat is misschien juist wat nodig is om verder te komen. Ik wil zo graag een verschil maken in het leven van mensen en ik ben ervan overtuigd dat dat ook kan.

Waarom ben ik dan afhankelijk van bekrompen volwassenen die niet buiten een kader kunnen denken van een curriculum of algemene standaard?

Een hele tijd geleden schreef ik over de revolutie van vollere, normalere vrouwen in de mode industrie (klik hier voor dat belachelijk oude bericht, sorry voor het oude koeien uit de sloot halen). Anne merkte toen heel terecht op dat dunne vrouwen net zo goed gediscrimineerd worden. Ze gaf daar een hele mooie site met een gepassioneerd betoog hierover, klik hier. Nu hou ik op met linken… Ik heb haar toen beloofd dat ik ook een bericht naar aanleiding van haar reactie zou schrijven, nu doe ik dat eindelijk.

Er wordt gesteld dat dunne/slanke vrouwen worden gediscrimineerd, omdat ze worden uitgemaakt tot anorexia patiënten of aanstichters van de onzekerheid van vollere vrouwen. Terwijl dit zeker niet altijd waar is, natuurlijk. Na het lezen van de reactie van Anne en het artikel dat zij daarbij zette is mijn perspectief toch wel veranderd.

Ze hebben namelijk helemaal gelijk! Ik betrapte mezelf erop dat ik net zo goed meedeed aan die discriminatie. Het heeft me er echt bewust van gemaakt dat het een makkelijke stap is om die vrouwen te beschuldigen. Uit eigen jaloezie? Ook, maar het is natuurlijk ook gewoon makkelijk om hun de zondebok te maken en daar met fakkels en harken naartoe te rennen als boze menigte.

Ik ontken niet dat het dunne schoonheidsideaal een probleem is, maar het is voor zowel dunne als volle vrouwen een probleem. Ik hoop dat het uiteindelijk gewoon genuanceerd kan worden en ALLE vormen van vrouwen worden getoond.