Kiwiblog

Ik heb wel eens eerder geschreven over manies (klik hier), op het moment ben ik echt teveel bezig met het vinden van een huis voor mij en mijn vriend. Elke dag zit ik minstens een uur op internet te zoeken, maar het aanbod verandert niet zo snel en zo snel willen we ook niet verhuizen. Over de eerste bezichtiging kon je ook al lezen (klik hier), dat is dus het gevolg.

Op mijn berichtje over manies reageerden veel mensen heel positief, dat was echt leuk om te lezen! Maar ik denk toch dat het niet heel positief is soms… Mijn vriend en ik willen in maart op z’n vroegst verhuizen, maar de huizen die dan beschikbaar zijn staan nog niet op internet. Dus eigenlijk zit ik vrij doelloos te kijken.

Ook kan ik me goed voorstellen dat mijn vriend er echt gestoord van wordt om mij de hele tijd te horen praten erover. Nu heeft hij precies hetzelfde, maar met andere onderwerpen, dus hij vergeeft het me. Maar ik word er zelf ook echt gestoord van! En het enthousiasme dat ik heb kan makkelijk omslaan in ontevredenheid en hopeloosheid van mijn huidige situatie.

Ik denk nu zo vaak hoeveel beter het is als ik ben verhuisd… Het wonen in een kamer voelt niet als een huis, ik stoor me eraan dat het niet voelt als normaal wonen. Je kunt niet lekker op de bank in de woonkamer zitten, dat vind ik vooral jammer, het voelt minder huiselijk. Het is overkoombaar, maar samenwonen is leuker.

Zucht, ik hoop snel te kunnen schrijven met goed nieuws op dit vlak… Of minder erover te schrijven, een teken dat ik er minder mee bezig ben.