Kiwiblog

Ik zat daarnet in college voor Onderwijspsychologie, het boek is heel leuk maar de colleges vallen tegen. Buiten het feit dat ik veel van de stof die besproken word al ken, kan ik me erg ergeren aan de andere studenten daar. Er is een sterk merkbare discrepantie tussen het HBO en universitair onderwijs, maar alle pre-master studenten (aka 80% van de deelnemers aan dit vak) zijn dat nog niet gewend en dat zorgt voor soorten college waar ik me niet prettig bij voel.

Maar de 3 jongens die voor mij zaten konden me nog het meeste ergeren. Het waren overduidelijk stereotype corpsballen, USC’ers in Utrecht. Er kwam gewoon een lichte walging bij me op om de minachtig, arrogantie en demotivatie bij deze jongens te zien. Het ging niet eens zoveel over bier, hockey en vrouwen, maar ze wisten het duidelijk altijd beter dan de docent, die volgens hen duidelijk een loser was.

Vooral de minachting richting mensen die jou moeten opleiden, daar snap ik niks van. In principe heb je nog weinig bereikt in je leven, waar komt die minachting dan vandaan? Het is een soort sociaal klimaat waar ik mezelf echt niet in kan vinden. Naar mijn idee zorgt dat ervoor dat je jezelf bar weinig ontwikkelt, omdat je niks meer van andere mensen aanneemt. En dat lijkt me dus juist onhandig in een onderwijs setting…

Ook ligt het toch wel binnen de Nederlandse maatschappij dat nederigheid niet erg op prijs gesteld word, je laat dan over je heen lopen. Ik vind juist nederigheid iets heel erg moois, het laat respect zien richting andere mensen en zorgt er wél voor dat je wat leert. Natuurlijk met genoeg eigenwaarde behouden, maar er is niks mis met tegen mensen opkijken, jezelf nederig plaatsen aan mensen die meer weten dan jij.

In mijn studieboeken heb ik al meerdere keren over dit fenomeen gelezen, het leek me even leuk om er op mijn weblog over te schrijven! Ik heb het over het fenomeen van effort justification, oftewel het goedpraten van de moeite die je doet richting jezelf.

Dit dan toepassen op vriendschap. Het effect is dat wanneer je een gunst doet voor een ander (niet vraagt!), dat je die ander dan aardiger gaat vinden. Het is onderzocht en dat klopt ook. Je moet jezelf verantwoorden waarom je moeite doet voor een ander, dus praat je jezelf aan dat je die persoon wel aardiger moet vinden dan dat je eerst deed. Grotendeels onbewust natuurlijk.

Grappig effect toch? Nu toepassen op mijn leven! Ik was me bewust van dit effect toen ik de gunst vroeg, maar het is zeker niet een omkoopmiddel voor vriendschap geweest. Ik moest een paar maanden geleden een nieuw matras en een nieuwe bureaustoel fixen, dus ik met mijn vriend naar de Ikea. Probleem is alleen dat we allebei geen rijbewijs en auto hebben, dus vond ik dat het best met het openbaar vervoer kon. Dit was het resultaat:

Met dank aan Raymond en mijn vriendje Anne, met een matras in de bus

Nog steeds lekker druk bezig met mijn notebook Het is nu echt een soort beloning geworden voor mijn studeerwerk. Nog even een hoofdstuk aflezen en dan mag ik weer schrijven, tekenen, plakken etc. Super leuk! Ik leer ook steeds weer nieuwe manieren om leuke dingen erin te doen, er zit nu al een hele ontwikkeling in. Wat ik vooral merk is hoeveel je eigenlijk over je eigen leven kan schrijven.

Natuurlijk merk ik dat op mijn weblog ook, maar dit notebook is een stuk persoonlijker. Een soort kijkje achter de schermen van Kiwiblog misschien, hihi. Ik heb ook al wat andere notebooks gezien en die zien er al heel tof uit! Zij hebben het allemaal compleet anders gedaan dan ik, maar allemaal precies mooi op hun eigen manier. Heel leuk om te zien, ga vooral zo door!

Ik merk bij mezelf gewoon dat er zoveel meer te vertellen is dan het standaard riedeltje dat je hebt om iemand jou te laten kennen. Daar heb ik ongeveer 10 pagina’s mee kunnen vullen, maar ik krijg hem echt wel vol met de rest! Bij veel dingen die ik doe vraag ik mezelf af wat ik daarover zou kunnen en willen schrijven, dan kom je echt op hele leuke dingen!

Het is nog steeds echt heel lastig om niet alles hier ook op te zetten, want ik wil het echt een verrassing voor de ontvanger maken. Dus misschien ga ik nu al dingen schrijven die ik na 1 januari ga posten… Dus bla, enthousiasme ftw!