Kiwiblog

Oke, ik ben niet officieel getagd… Maar ik zag deze simpele (maar toch leuke) vraagjes op de weblog van Nicole, dus ik wil ze ook wel even invullen. Dit zijn dingen waar ik niet altijd echt over schrijf, dus het lijkt me wel leuk om dat toch eens een keer te doen.

1. Wat is je grootste hobby?

Op het moment denk ik bloggen, Pokémon spelen en notebooks volkliederen met leuke dingen! Ik ben super druk met mijn studie en studentenvereniging, dus ik heb niet altijd veel tijd om te hobby’en.

2. Aan welke huishoudelijke klus heb je een hekel?

Afdrogen… Ik doe best veel in het huishouden, maar gelukkig doet mijn vriend de afwas als ik gekookt heb! Wat erop neerkomt dat ik in de afgelopen maand maar 2 keer de afwas hoefde te doen. Zo doe je dat!

3. Wat zou je doen als je een portemonnee met een flink bedrag op straat vindt?

Lastige vraag, misschien zou ik er toch wel een klein beetje uithalen. Ik weet het niet, hangt er heel erg van af hoe blut ik zelf ben. Op het moment zal ik hem netjes proberen te retourneren zonder er iets uit te halen.

4. Waar ben je bang voor?

Libelles! Dat klinkt misschien heel dom, maar ik ben echt bang voor die beestjes! Voor de rest ben ik ook niet heel op m’n gemak bij grote groepen mensen, maar ik weet niet in hoeverre dat angst is of dat ik me geïntimideerd voel. Ik ben erg bang om buiten een groep te vallen en echt abnormaal te zijn.

5. Waar ben je goed in?

Studie dingen. Ik ben echt een studiebol, altijd al geweest. Daar heb ik ook altijd wel het meeste vertrouwen in dat het goed komt zolang ik mijn best maar doe. Ik vind het ook vaak wel leuk om te doen!

6. Wat is je favoriete boek?

Ik ben mega dyslectisch, dus ik lees niet heel erg veel buiten mijn studie. Maar ik lees wel elke dag voor ik ga slapen, ik ben nu bezig met het eerste Millenium boek. Die is super goed! Maar mijn favoriet is toch wel Artemis Fowl denk ik, al komt The curious incident with the dog in the night-time ook erg in de buurt!

7. Welke plaats of welk land wil je per se nog zien?

Japan, Nieuw-Zeeland, IJsland en Amerika. En Japan gaat deze zomer ook daadwerkelijk gebeuren! Super tof!

8. Wat is je droom?

Ik droom vaak best raar, dus laat ik dat niet hier opschrijven… Maar mijn grote droom is om echt iets te betekenen voor het onderwijssysteem in Nederland (of de wereld, maar dat is wel erg ambitieus). Mijn grote passie is onderwijs, met name op het gebied van hoogbegaafdheid. Dus daar zou ik een leuke baan in willen hebben, dat is daadwerkelijk mijn droom.

9. Hoe zou je jezelf omschrijven?

Zie deze pagina, zegt genoeg.

10. Waar kun je je aan ergeren?

De manier waarop grote groepen mensen functioneren, vooral hoe ze zich bewegen. Daarom moet ik dus ook echt niet reizen tijdens de spits. Blegh, ik word er al helemaal kriegel van als ik erover denk!

11. Wat is je favoriete sport om te doen?

Ik sport niet echt veel… Maar ik hou enorm veel van zwemmen! Dat kon ik al toen ik twee jaar was en ik ben nog steeds een enorme waterrat! Heerlijk!

Ik woon nu net een maandje samen. Het is natuurlijk een grote stap en dan weet je niet zeker of het goed zal gaan. Maar het gaat prima! Afgelopen paar dagen waren echt heerlijk, vooral omdat het even niet zo druk was. Doordat ik nu aan het afstuderen ben (zie berichtje daarover) en daar best gestresst door ben, kan ik aardig gaan zeuren richting mijn vriend. Dan ben ik gewoon een stuk meer rigide in dat dingen op mijn manier gaan en let ik overal op.

Maar nu gaat het weer wat beter. Mijn vriend en ik hebben echt een goede gewoonte ervan gemaakt om elke avond nog even te knuffelen voordat we naar bed gaan. Dat is echt heerlijk! Gewoon even een kwartiertje stil in elkaars armen liggen, wat praten en zeggen hoe leuk we elkaar vinden. Heel therapeutisch!

We zeggen wel eens als grapje dat we echt vervelend verliefd zijn en dat we niet een Big Brother show moeten krijgen, omdat iedereen ons dan heel stom gaat vinden. Ach, zolang wij er maar lekker gelukkig van worden! Vandaag hebben we 19 maanden een relatie en we zijn nog steeds super verliefd, echt fijn!

Ik kan wel neurologisch gaan verklaren waarom dat knuffelen heel erg goed voor je relatie is, maar dat lijkt me voor veel lezers een beetje saai. Dus daar onthoud ik mezelf even van tenzij er expliciete vraag naar is. Maar geloof me, het is een mega goede gewoonte om elke dag even een kwartiertje niks anders dan elkaar te hebben en super kleffig lief te zijn!

Laura schreef laatst een leuk stukje over alleen thuis zijn. Hierin schreef ze de genoegen ervan: veel eten, tegen jezelf praten, dansen door de kamer, verkleedpartijtjes met jezelf. Heel herkenbaar allemaal, super grappig. Haar berichtje speelde nog even in mijn hoofd daarnet, toen begon ik me af te vragen waarom (haha, ja hoor weer die vraag!) je zo los gaat als je alleen thuis bent.

Zodra je je bekeken voelt gedraag je je anders, het lijkt zo logisch. Maar als de dingen die Laura beschreef voor zoveel mensen herkenbaar zijn, dan betekent dat toch dat zoveel mensen dit ook doen? Als alleen thuis zijn betekent dat je echt jezelf kunt zijn en je kunt uitleven. Even spreekwoordelijk en letterlijk je buik niet meer inhouden. Als iedereen dat doet, waarom durven we dat dan niet in het openbaar?

Er is een verschil in je ‘private self’ en je ‘public self’. Dat merk je hieraan, omdat jouw idee van wie je bent in je eentje en wanneer je in gezelschap bent wel verschilt. Betekent dat dan dat je niet jezelf bent als je in het openbaar bent? Dat denk ik niet, omdat de public self net zo goed bij jou hoort en een deel van je zelf-concept is als je private self. Dus het is meestal niet dat je een toneelstukje speelt, maar dat je een andere kant van jezelf laat zien.

Ik denk dat dit ook wel een functie heeft, dat je dit niet alleen maar voor je sociale status doet. Als iedereen zo hedonistisch was als de home alone versie van zichzelf, wat zou er dan gebeuren? Dan zouden de teennagels door de hele trein liggen, het waarschijnlijk daar ook niet zo fris ruiken en mensen vast wel wat dikker zijn. Omdat het dan normaler is dan zou het minder opvallen, maar het lijkt me nog steeds niet zo goed voor je gezondheid of gemoedsrust…

Dus buiken weer inhouden, maar wel met een functie! (Zo heb ik toch weer een beetje een antwoord op de waarom-vraag!)

Waarom? Dat is een vraag waarmee mijn moeder spot dat het een vraag voor peuters is. Het is toch op mijn negentiende nog steeds een vraag die ik vaak stel. En hopelijk ben ik niet echt een peuter meer… Willen snappen hoe de wereld werkt is toch niet alleen maar iets van kleine kinderen? Zeker niet als er best vaak dingen gebeuren die compleet onlogisch voor je zijn.

Misschien is het ook een enge vraag, omdat hij soms niet te beantwoorden is. Of je moet toegeven dat sommige dingen gewoon niet logisch zijn, maar alsnog wel gebeuren. Waarom blijven sommige mensen bij elkaar? Waarom doe je dingen waar je ongelukkig van wordt? Waarom neem je genoegen met je huidige situatie?

Voor mij zou de wereld zoveel makkelijker en duidelijker zijn als iedereen altijd antwoord kon geven op mijn waarom vragen. Maar zo makkelijk is het niet. Ik denk wel dat er altijd een antwoord is, maar dat sommige van die antwoorden heel confronterend of diepzinnig zijn. Dat het bijna niet te begrijpen is, ookal heb je wel een antwoord. Dus antwoorden alleen lossen niks op, echt begrip wel.

En echt begrip krijg je niet zo snel. Dus dan heb je altijd nog het grote-mensen-alternatief om de vraag te ontwijken met een tegen-vraag: Waarom zijn de bananen krom? (Daar is trouwens wel een antwoord op, maar ach…)